The Kite Runner (2007) OCR 24 fps runtime 02:07:43
ซาน ฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย คริสต์ศักราช 2000
- คุณพร้อมใช่มั้ย - พร้อม ไปเหอะ
- นั่นใช่ที่ฉันคิดรึเปล่านะ - น่าจะใช่
- เครียดนิดๆ มั้ย - ให้สะกดชื่อผมถูกก็พอใจแล้ว
- อยากอยู่ตามลำพังกับมันรึเปล่า - อยากให้คุณอยู่กับผมตรงนี้
และแล้ว
ความภูมิใจของคุณ
ผมรับเอง
ฮัลโหล
อาเมียร์หลานรัก
ราฮิม ข่าน
ซึ้งใจมากที่จำเสียงลุงได้
ลุงคิดถึงเธอมาก อาเมียร์
ดีใจที่ได้ยินเสียงลุงอีกครับ
เธอควรมาบ้านนะ
บ้านเหรอ
ไม่รู้ว่าเวลานี้มันจะเหมาะมั้ย
ช่วงนี้แย่มากๆ แต่เธอควรมา
มันมีทางกลับเป็นดีได้อาเมียร์
คาบุล, อัฟกานิสถาน คริสต์ศักราช 1978
มือจับกระสวยแน่นๆ นะ
ผ่อนสายป่านหน่อยนึง
จับกระสวยแน่นๆ
- ขาดลอยละ เย้ - ชนะแล้ว
เราชนะแล้ว
ตามมาเร็ว
ไปไหนน่ะ
เร็ว มันไปทางโน้นแล้ว
มีหวังไม่เจอแน่
ทันสิน่า
มาทำอะไรตรงนี้
นั่งสิ อาเมียร์
อยู่ตรงนี้ก็เสียเวลาเปล่า
ว่าวมันลอยไปทางอื่นนู่น
เดี๋ยวก็ลอยมานี่เองแหละ
- นายรู้ได้ไง - รู้ละกัน
ทำไงถึงรู้
ฉันเคยโกหกนายงั้นเหรอ
ฉันจะรู้ได้ไงล่ะ
ฉันยอมกินฝุ่นซะยังดีกว่า
นายจะทำงั้นจริงๆ เหรอ
- ทำอะไร - กินดิน ถ้าฉันสั่งให้กินน่ะ
ถ้านายสั่ง ฉันก็ทำ
ว่าแต่นายจะสั่งให้ฉันทำงั้นจริงๆ เหรอ
นายเพี้ยนรึไง
ฉันไม่ทำแน่ นายก็รู้
ฉันรู้
ขอบคุณครับ อกาห์ ซาฮิบ
ให้พวกเขาเริ่มก่อสร้างพรุ่งนี้เลย
จริงๆ มันควรจะเริ่มซะตั้งนานแล้ว
แน่นอนครับ ซาฮิบ ขอบคุณมาก
เด็กกำพร้าชาวคาบุลจะไม่ลืมท่านแน่ครับ
ฉันว่านะ...
คงลืมแน่
รู้มั้ย...
พวกเจ้าหน้าที่มีหวังอมเงินกว่าครึ่งแน่
แค่ครึ่งเหรอ
แสดงว่าเริ่มขี้เกียจ
ท่านเจย์ลาวนีเอ๋ย
จงร่ายมนต์เรียกสายลมให้ข้า
ที่จริงนายน่าจะชนะนะ
ฉันเหรอ เมื่อกี๊นายไม่ดูโอมาร์รึไง
เขาไม่เคยแพ้เลย
ถ้าได้ว่าวดีๆ สักตัวนะ ปีนี้นายต้องชนะการแข่งขันแน่ๆ
ชัยชนะของกองกำลังปฏิวัติซาเออร์
นับเป็นครั้งแรก ในประวัติศาสตร์ของประเทศนี้
ที่การปกครองแบบรัฎฐาธิปัตย์ และอำนาจทางการเมือง
ได้เปลี่ยนมือไปสู่พรรคประชาธิปไตย แห่งประชาชนอัฟกานิสถาน
คงนองเลือดก่อนอะไรๆ จะดีขึ้นแน่
เดาล่วงหน้าได้อยู่แล้ว
เห็นเขาว่าพวกคอมมิวนิสต์ เปิดฉากวิวาทที่มหาวิทยาลัย
อาทิตย์ก่อน นักศึกษาคนนึงถูกแทง
ฉันดีใจนะที่อาเมียร์ยังเด็ก เกินกว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้
อาเมียร์เหรอ
เชื่อเหอะ แกไม่มีวันมีเรื่องกับใครแน่
บางครั้งฉันเห็นแกเล่นอยู่ข้างถนน กับเด็กๆ แถวละแวกบ้าน
โดนพวกนั้นแกล้งสารพัด แย่งของเล่นมั่ง อะไรมั่ง
แต่อาเมียร์..
แกไม่สู้เอาซะเลย ไม่เคย
แกคงไม่ชอบการใช้กำลัง
รู้มั้ยเกิดอะไรขึ้น เวลาแกโดนเด็กอื่นๆ แกล้งเอา
ฮัสซันโดดลงไปช่วยไล่พวกนั้นเสมอ
แล้วพอพวกเขากลับมาบ้าน ฉันถามเขาว่า
"ฮัสซันไปโดนอะไรมา หน้าตาถลอกปอกเปิก"
แกตอบว่า "หกล้มฮะ"
บางอย่างในตัวแกมันขาดหายไป
เพื่อนรัก...
เด็กๆ น่ะไม่ใช่สมุดภาพระบายสี
เราไม่มีสิทธิ์แต้มพวกเขา ด้วยบรรดาสีที่เราโปรดปราน
แกไม่เหมือนนาย ไม่มีวันเหมือนด้วย
แต่คอยดูเหอะ แกจะโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีแน่
เด็กลงว่าไม่กล้ายืนหยัดเพื่อตัวเอง
โตมาคงไม่คิดยืนหยัดเพื่ออะไรสักอย่างแน่
อาเมียร์จัน...
เข้าไปได้มั้ย
ลุงอยากจะมาลาเธอ
พรุ่งนี้ลุงจะไปปากีสถาน
ว่าวนั่นสวยดีนี่
ฮัสซันเก็บมาให้ฮะ
เด็กคนนั้นมีพรสวรรค์
กำลังเขียนอะไรนั่นน่ะ
นิทานฮะ
ขออ่านหน่อยได้มั้ย
มันยังไม่ดีเท่าไหร่ฮะ
ถึงยังงั้น ลุงก็อยากอ่าน
ขอบใจมาก อาเมียร์จัน
คืนนี้ลุงจะอ่าน
พ่อเกลียดผม
เพราะผมทำให้ท่านตาย
แม่ผม
อาเมียร์
อย่าพูดแบบนั้นอีกเด็ดขาด
อย่าคิดแบบนั้นอีกเลย
แต่มันเรื่องจริง
เปล่า อาเมียร์จัน
การคลอดลูกเป็นเรื่องอันตราย
อันตรายทั้งต่อคนเป็นแม่
และอันตรายต่อเด็กด้วย
พ่อเธอจะยอมตายเพื่อเธอ
นั่นเธอรู้
ใช่มั้ย
อาเมียร์จัน
- เร็วเข้าสิ มันบาปนะ - อาเมียร์จัน
นายต้องพูดเรื่องบาปบุญตลอดรึไง
หนเดียวนะ
นัดเดียว
มันคงเข็ดไปอีกนานแน่
เงินค่าขนมนายออกรึยัง
ออกแล้วไปดู "7 สิงห์แดนเสีอ" กันอีกรอบมั้ย
เราตัดสินด้วยลูกตะกั่ว เพื่อน
ฉันคือเพื่อนของแฮร์รี่ลัค เขาบอกฉันว่านายถังแตก
เปล่า ที่ทำงานนี้เพราะฉันรวยแต่วิกลจริต
มีงานให้สำหรับคน 6 คน
คุ้มครองหมู่บ้านใต้ชายแดนลงไป
ฝ่ายตรงข้ามมีสักกี่คน
30 ได้
ฉันชื่นชมความคิดนายในเรื่องคู่ต่อสู้ที่สูสีกัน
แฮร์รี่เล่าว่านายเคยเจอสูสีกว่านี้ ในศึกที่เทรวิส เคาน์ตี้
- ไหนนายชอบใคร - สตีฟ แมคควีน
ฉันชอบชาร์ลส์ บรอนสัน บางทีสักวันเราน่าจะไปอิหร่าน
ไปทำไม
เราอาจเจอเขาแถวไหนสักแห่งไง
ฉันจะได้ขอลายเซ็นเขา
- ชาร์ลส์ บรอนสันไม่ใช่คนอิหร่าน - อ้าว เหรอ
แล้วไหงเขาพูดภาษาฟาร์ซิ ด้วยสำเนียงอิหร่านล่ะ
จะไปไหนกัน ไอ้คู่เกย์
พวกแกว่าไงกันวะ
ถ้าฉันจ้างพวกแกมาเป็นเพื่อนฉัน
พวกแกจะเป็นเพื่อนฉันจริงๆ หรือเป็นคนรับใช้ฉันกันแน่
แหม อัสเซฟ ถ้านายจ้างเรา...
เราก็ต้องเป็นคนรับใช้นายสิ
งั้นก็แสดงว่าอาเมียร์ไม่ได้มีเพื่อน
เราไม่ได้กวนใจอะไรนาย
ผิดถนัด
นายทำให้ฉันรำคาญ
อัฟกานิสถานคือดินแดนของปาชทัน
เราคือชาวอัฟกันแท้ๆ
ไม่ใช่พวกฮาซาร่าดั้งหักนี่
พวกพ้องมันทำให้แผ่นดินบ้านเรา กับสายเลือดเราแปดเปื้อน
ถ้าพวกโง่อย่างนายกับพ่อนาย
ไม่ให้ที่พักพิงกับคนพวกนี้ เราก็กำจัดมันไปได้แล้ว
ขอร้องอย่ายุ่งกับเรา อกาห์
วางลงซะ ไอ้ฮาซาร่าไม่มีแม่
อย่ามาตอแยเรา
แกลืมดูไปมั้ง
ว่าเรามากัน 3 คน ส่วนพวกแกแค่ 2
นายก็คงลืมดูมั้ง ว่ามือฉันกำหนังสติ๊กอยู่
กลับโว้ยเรา
ไว้วันหลังค่อยเล่นงานไอ้พวกเกย์นี่
- อะไรเนี่ย - ราฮิม ข่านฝากให้นาย
เขาชอบนะ
ชอบอะไร
นิทานของฉัน
แน่นอน เขาต้องชอบสิ นิทานของนายสนุกออก
"บราโว่" เขาเขียนไว้บราโว่!
บราโว่เหรอ
รู้รึเปล่า "บราโว่" แปลว่าอะไร
ภาษาอิตาเลี่ยนแปลว่า ยอดเยี่ยม
เรื่องเกี่ยวกับอะไรเหรอ
เป็นเรื่องของชายคนนึงที่ไปเจอถ้วยวิเศษเข้า
เขาเรียนรู้ว่าถ้าเขาร้องไห้ใส่ลงไปในถ้วยนั่น
น้ำตาเขาจะกลายเป็นไข่มุก
เขาจนมาก เข้าใจมั้ย
แล้วพอตอนจบเรื่อง เขาก็กำลังนั่งอยู่บนภูเขาไข่มุก
โดยที่ในมือมีมีดเปื้อนเลือด กับร่างเมียเขาที่ตายแล้วในอ้อมแขน
- เขาฆ่าเธอเหรอ - ใช่ ฮัสซัน
อ๋อ จะได้ร้องไห้แล้วก็รวยไง
ใช่ หัวไวดีนี่
อะไร
เปล่าหรอก อาเมียร์ อกาห์นายกินมื้อเช้าเสร็จยัง
มีอะไร
ขอฉันถามเกี่ยวกับเรื่องเล่านั่นได้มั้ย
แน่นอน
ทำไมชายคนนั้นต้องฆ่าเมียด้วยล่ะ
เพราะน้ำตาเขาแต่ละหยด จะได้กลายเป็นไข่มุกไง
อ๋อ แต่ทำไมเขาไม่ดมหอมหัวใหญ่แทนล่ะ
พวกมุลเลาะห์ที่โรงเรียน สอนว่าการกินเหล้าถือเป็นบาป
พวกเขาบอกว่าใครที่ดื่มจะต้องชดใช้ เมื่อวันชำระบาปมาถึง
อยากรู้มั้ย พ่อของลูกคิดยังไง กับเรื่องบาปเรื่องกรรม
อยากฮะ
งั้นพ่อก็จะบอก
แต่ก่อนอื่นต้องเข้าใจเรื่องนี้ และทำความเข้าใจเดี๋ยวนี้ด้วย
เราไม่มีวันเรียนรู้สิ่งที่เป็นประโยชน์ จากพวกงี่เง่าเคราหนานั่น
พวกมุลเลาะห์เหรอฮะ
พ่อไม่เคยนับถือพวกลิง ที่คิดว่าตัวเองถูกลูกเดียวนั่นเลย
วันๆ ไม่ทำอะไร ได้แต่นั่งนับลูกประคำ ปากสวดพระคัมภีร์เจื้อยแจ้ว
ซึ่งเขียนด้วยภาษาที่พวกเขาเอง ไม่เข้าใจด้วยซ้ำ
บาปหนานั้นมีอยู่ประการเดียว นั่นคือการลักขโมย
บาปอื่นๆ นั้นมันแตกตัวออกมา จากการลักขโมย เข้าใจรึเปล่า
ไม่ฮะพ่อ
หากเราฆ่าคน
เราขโมยชีวิตเขา
เราขโมยสิทธิ์ของภรรยาเขาที่จะมีสามี
ของลูกเขาที่จะมีพ่อ
หากเราโกหก ก็เท่ากับเราขโมย สิทธิ์ของบางคนที่จะทราบความจริง
ไม่มีการกระทำใดต่ำช้ายิ่งไปกว่าการลักขโมย
เข้าใจรึยัง
ฮะ พ่อ
ดีมาก
ยิ่งพูดเรื่องบาปเรื่องกรรม มันยิ่งทำให้พ่อคอแห้ง
ฮัสซัน
ไปสิ เขามาเรียกแล้ว
สุขสันต์วันเกิด
ของจากอเมริกาเชียวนะ
ฉันกะว่าถ้านายจะเป็นองครักษ์ฉัน
นายก็น่าจะมีอาวุธเหมาะๆ
ขอบใจ อาเมียร์ อกาห์
ไปกันเถอะ
เขียนว่าไงเหรอ
อาเมียร์และฮัสซัน สุลต่านแห่งคาบุล
สุลต่านแห่งคาบุล
อยากฟังนิทานมั้ย
"โรสทัมกับโซห์รับ"
ไม่เอาแล้ว นั่นฉันเล่าได้สัก 50 เที่ยวแล้ว
เรื่อง "รูดาเบห์" ดีมั้ย
มันหนังสือของนาย อาเมียร์ อกาห์
ก็ได้
"โรสทัมกับโซห์รับ" วันนี้วันเกิดนาย
พ่อนายซื้อรถใหม่เหรอ
ยี่ห้อเดียวกับเรื่อง "บุลลิต" ใช่มั้ยน่ะ
สตีฟ แมคควีนเล่น
ได้ข่าวว่ามีคนเกิดวันนี้
นี่วันของเธอ ฮัสซัน มานั่งหน้าเถอะ
พร้อมจะรับของขวัญวันเกิดรึยัง
- สมุดภาพระบายสีรึเปล่าฮะ - ดีกว่า
- ปืนเด็กเล่น - เยี่ยมกว่า
หวัดดี ลุงไซโฟ
ว่าไงน้องชาย ไม่เจอซะนานเชียว
ทุกคนสบายดีมั้ย
นี่วันเกิดเขา เขาอยากได้ว่าวตัวไหนก็ให้เขา
นี่ๆ มาดูด้านนี้เลย
เลือกเอานะ
ตัวโน้นฮะ
เราเอาตัวนั้น
เลือกเก่งมาก
หนนั้น ฉันก็แค่โชคช่วย
ไม่ใช่โชค อาเมียร์ อกาห์นายเก่งกว่าเขา
ฉันรู้นายต้องชนะแน่
นายศรัทธาฉันมากไปแล้ว
อาลีเขาปรุงกะหล่ำไว้ให้นายเป็นพิเศษ
ใช่ ทุกครั้งที่ฉันมา เขามักทำกะหล่ำทุกที
ฉันรู้เพราะนายมานี่บ่อยเกินไป
พรุ่งนี้ใช่มั้ยที่มีแข่ง
ลูกกับฮัสซันพร้อมกันรึยังล่ะ
เราซ้อมกันตลอดฮะ
พ่อเคยเล่าเรื่องปีที่พ่อชนะให้ฟังรึยัง
เชื่อว่านายเล่าเรื่องปีที่นายชนะ ให้ทุกคนในคาบุลฟังหมดแล้ว
ฉันปาดว่าวซะร่วงตั้ง 14 ตัว
รู้สึกยังเป็นสถิติอยู่เลย
เออๆ ๆ กินเถอะ กิน
ฉันว่าวันนี้ อกาห์ซาฮิบต้องภูมิใจ กับนายมากแน่ๆ
คิดอย่างงั้นเหรอ
เป็นพระประสงค์
คนเยอะจังเลย
ชักไม่มั่นใจแล้วว่าวันนี้ เหมาะที่จะนำว่าวขึ้น
ไหงงั้นล่ะ
อากาศก็ดีออก
มีเรา 2 คนสู้กับคนทั้งคาบุล
ฉันชื่นชมความคิดนาย ในเรื่องคู่ต่อสู้ที่สูสีกัน
ขึ้นว่าวกันเหอะ
วางกระสวยก่อน
เอานะ
เสยขึ้นไปเลย
โอเค อยู่ใต้แล้ว
เราปาดได้แล้ว ปาดได้แล้ว
อาเมียร์ อกาห์
เบนออกขวานิดนึง
ปาดได้แล้ว สำเร็จแล้ว
มีหวังทำลายสถิตินายนะนั่น
ก็ลองดู
ถือกระสวยดีๆ
ปาดเลย โอมาร์
เสร็จฉันละ
ชนะแล้ว ชนะแล้ว
- เขาปาดขาดไปกี่ตัว - ฉันนับได้ 12
สงสัยอยากทำลายสถิติพ่อฉันแหง
เรายอมไม่ได็ดขาด
สุดท้ายแล้ว โอมาร์ อกาห์
ดึงสายป่านดึงๆ
ปาดเลย
ตอนนี้เหลือแค่ 2 แล้ว
บราโว่ อาเมียร์ อกาห์
นายปาดเขาได้
เราชนะ เราชนะ
อาเมียร์ ฉันจะวิ่งไปเก็บว่าวสีฟ้านั่นให้นาย
ฮัสซัน เอากลับมาให้ได้นะ
เพื่อนาย ต่อให้วิ่งพันเที่ยว ฉันก็ไหว
แล้วนี่ฉันจะทำไงดี เพราะนายแท้ๆ ฉันถึงโดนปาด
เห็นเด็กฮาซาร่า ผ่านมาทางนี้บ้างมั้ยฮะ
สวมเสื้อคลุมแดงๆ น่ะ
ฉันเห็นมีเด็กวิ่งไปทางนู้นแน่ะ มือถือว่าวอยู่ด้วย
- ป่านนี้พวกนั้นไล่จับเขาได้แล้วมั้ง - ใครเหรอ
มีพวกเด็กโตไล่ตามเขา
ไหนหนังสติ๊กแกวะ ฮาซาร่า
วันนี้ดูแกไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่นี่
แต่เผอิญฉันมีอารมณ์จะให้อภัยว่ะ ไหนพวกแกว่าไง
มีน้ำใจมาก
โดยเฉพาะหลังจากที่ มันทำตัวหยาบคายเมื่อคราวก่อน
ยกโทษให้เป็นอันจบ
แน่นอน โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี
คำให้อภัยฉันมันต้องมีของแลกเปลี่ยน
ของฟรีไม่มีเฟ้ย
แกคือฮาซาร่าที่โชคดีมาก
เพราะวันนี้แกจะเสียแค่ว่าวตัวนั้น
ยุติธรรมๆ
- ว่าไงวะ พวกเรา - ยิ่งกว่ายุติธรรม
อาเมียร์ อกาห์ชนะแข่งวันนี้ ฉันมาตามเก็บว่าวตัวนี้ให้เขา
นี่ของของเขา
ฮาซาร่าผู้ซื่อสัตย์
เจ้าหมาซื่อสัตย์
ก่อนเสียสละตัวแกเองเพื่อเขา คิดให้ดีก่อนนะ ฮาซาร่า
ว่าเขาจะทำเพื่อนายเหมือนอย่างงี้มั้ย
เคยสงสัยมั้ยว่าเพราะอะไร
เขาถึงเล่นแต่กับแก เวลาที่รอบๆ ข้างไม่มีใครเลย
ฉันถามว่าเพราะอะไร
เพราะสำหรับเขา แกมันเป็นแค่ สัตว์เลี้ยงหน้าตาน่าเกลียด
เป็นอะไรที่เขาเล่นด้วยไวลาเบื่อๆ
อะไรที่เขาเตะถีบไวลาโมโห
อาเมียร์ อกาห์เป็นเพื่อนกับฉัน
เพื่อนเหรอ
ไอ้โง่ พอทีเลิกคุย
ส่งว่าวมาให้เรา
โอกาสสุดท้าย
ตามใจนะ
เก็บมันไว้
มันจะเตือนความจำ ในสิ่งที่ฉัน กำลังจะทำกับแกนี่
ของฟรีไม่มีเฟ้ย
มันก็แค่ลูกคนใช้
ไม่รู้สิ อัสเซฟ พ่อฉันสอนว่ามันผิด
พ่อแกมันคอมมิวนิสต์
แล้วก็ไม่มีอะไรเสียหาย ถ้าเราจะสั่งสอนไอ้ลาโง่นี่
ตรึงมันไว้
รีบเผ่นดีกว่า
ไปไหนมา ฉันตามหาแทบแย่แน่ะ
ไปเหอะ เดี๋ยวอกาห์ซาฮิบจะห่วง
เก่งมาก
มานี่มา
เก่งมาก
ฮัสซันล่ะ
เขากลับบ้านไปนอน
2-3 อาทิตย์มานี่ วันๆ เขาได้แต่อยากนอน
พอเสร็จงานบ้านก็มุดตัวเข้าแต่ใต้ผ้าห่ม
ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ
เกิดเรื่องอะไรรึเปล่า อาเมียร์ อกาห์
อะไรที่เขาไม่ยอมบอกผมน่ะ
ฉันจะรู้เหรอ คงไม่สบายมั้ง
คนเราไม่สบายกันได้รู้มั้ย
พวกมุลเลาะห์ต้องการครอบวิญญาณของเรา
ส่วนคอมมิวนิสต์บอกว่า คนเราไม่มีวิญญาณ
ที่ยิ่งสำคัญคือ "เอล ซิด" กำลังฉายอยู่ พรุ่งนี้เราไปดูกันเถอะ
ชวนฮัสซันไปกับเราด้วย
เขาไม่สบายฮะ
จริงเหรอ ไม่สบายเป็นอะไร
เป็นหวัดหรืออะไรสักอย่าง
อาลีบอกว่าเขานอนพักฟื้นฮะ
2-3 อาทิตย์มานี่ พ่อไม่เห็นแก คนเล่นด้วยกันเลย
มีอะไรเหรอ
เปล่าฮะ เขาแค่ไม่สบายนิดหน่อย
ฮัสซันไม่เคยป่วย
จะอะไรก็ตาม รีบแก้ไขซะ ก่อนมันจะสายเกินไป
จัดการเข้า อย่าให้มีกินแหนงแคลงใจ
ปล่อยนานไป มันจะยิ่งแย่ลง
อ่านอะไรอยู่น่ะ
หนังสือเรียนของเด็ก ฉันอยาก... ฉันพยายามหัดอ่านอยู่
แต่อยากฟังนิทานของนายมากกว่า
ฉันเลิกแต่งนิทานแล้ว
ไหงงั้นล่ะ
เพราะมันโง่เง่า
ฉันว่าไม่โง่เง่านะ ฉันชอบนิทานนาย
นายจะทำไง ถ้าฉันเขวี้ยงไอ้นี่ใส่นาย
ไหนจะทำไง
เขวี้ยงตอบสิ
เขวี้ยงฉันสิ
เขวี้ยงกลับสิ
เขวี้ยงซีวะ
นายมันไอ้ขี้ขลาด
เลือดนั่นดีสำหรับต้นไม้
มาเถอะ เจ้าของวันเกิด เข้าข้างในดีกว่า
อาลี ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่มั้ย
อย่าห่วงครับ เดี๋ยวก็เรียบร้อย
- นี่ ๆ ถอยไปนิดนึง - ครับนาย
เคยคิดจะจ้างคนใช้ใหม่มั้ยฮะ พ่อ
เรื่องอะไรพ่อจะทำแบบนั้นล่ะ
ผมก็ว่าพ่อคงไม่ทำฮะ แค่ถามเฉยๆ
พ่อโตมากับอาลี
พ่อของพ่อรับเลี้ยงเขา รักเขาเหมือนลูกแท้ๆ
เขาอยู่กับครอบครัวเรามา 40 ปีนะ
แล้วนี่ลูกคิดว่าพ่อ จะไสส่งเขาได้ลงคองั้นเหรอ
พ่อไม่เคยตีแกเลยสักแปะ
แต่ขืนแกพูดแบบนั้นอีกละก็...
แกทำให้พ่ออับอาย
ส่วนฮัสซันน่ะ...
ฮัสซันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เข้าใจที่พ่อพูดมั้ย
ถามว่าเข้าใจรึเปล่า
ฮะพ่อ
พ่อละอายกับแกเหลือเกิน
มาสซูด จัน สบายดีรึเปล่า
- เชิญ ๆ - สุขสันต์วันเกิด
เชิญครับ
หวัดดีจ้ะ อาเมียร์จัน สุขสันต์วันเกิดนะ
หวัดดีอาเมียร์จัน สบายดีรึเปล่า
มันอาจต่ำต้อยด้อยค่าไปหน่อย สำหรับคุณหนู
สุขสันต์วันเกิดครับ
ฮัสซันบอกว่าเล่มเดิมของคุณหนู มันชักเก่าแล้ว บางหน้าก็หายไป
ขอบใจ
สุขสันต์วันเกิด อาเมียร์จัน
สุขสันต์วันเกิด
- สูทเท่จังเลย - งานเลี้ยงเยี่ยมมาก อาเมียร์
ไม่ขอบใจอัสเซฟหน่อยเหรอ ลูก
ขอบใจ
เชิญเลย เชิญ
น่าจะอยู่ดูแลแขกเธอไม่ใช่เหรอ
ผมไม่ยักรู้ว่าลุงก็ดื่มด้วย
จริงๆ ลุงดื่ม
แต่ก็เฉพาะในโอกาสสำคัญๆ เท่านั้น
เธอเล่าให้ลุงฟังได้ทุกเรื่องนะ ถ้าอยาก ทุกเมื่อด้วย
รู้ฮะ
เออใช่ เกือบลืมแล้วไง
เผื่อไว้เขียนเรื่อง
ไป เดี๋ยวจะพลาดงานเลี้ยง
พ่อเห็นนาฬิกาผมบ้างมั้ยฮะ
ที่พ่อเพิ่งซื้อให้นั่นเหรอ
อย่าบอกนะว่าทำหายเรียบร้อยแล้ว
เปล่าฮะ ผมรู้ผมเก็บไว้ในห้อง
เดี๋ยวก็เจอน่า
มีอะไร
เดี๋ยวเสร็จงานแล้ว นายกับฮัสซัน เข้ามาข้างในหน่อย
ครับ อกาห์ซาฮิบ
ขโมยนาฬิกาอาเมียร์เขารึเปล่า ฮัสซัน
ฮะ
ฉันให้อภัยเธอ
เรากำลังจะไปครับ อกาห์ซาฮิบ
อะไรนะ
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
แต่ฉันให้อภัยเขา ไม่ได้ยินรึไง อาลี
ตอนนี้เราอยู่นี่ไม่ได้แล้วครับ อกาห์ซาฮิบ
เราจะไป
ฉันไม่สนเรื่องนาฬิกา
ฉันไม่เข้าใจทำไมนายถึงทำแบบนี้
ขอโทษครับ อกาห์ซาฮิบ แต่เราเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว
เราตัดสินใจแล้วครับ
ฉันไม่ได้จุนเจือนายมารึไง
ฉันไม่ได้ดีต่อนายกับฮัสซันรึยังไง
อย่างน้อยบอกเหตุผลหน่อยสิ
ฉันขอห้ามไม่ให้นายทำแบบนี้
ได้ยินรึเปล่า
ห้ามไม่ให้นายไป
ขอเรียนว่าคุณห้ามอะไรผม ไม่ได้อีกแล้วครับ อกาห์ซาฮิบ
เราไม่ใช่คนงานของคุณอีกแล้ว
โซเวียตรุกราน ธันวาคม คริสต์ศักราช 1979
เก็บของเร็ว เอาเฉพาะที่จำเป็น
เร็วเข้า
- พวกเขามาลากตัวฉันแน่ - นั่นเราไม่รู้
หัดอ่านประวัติศาสตร์ซะมั่ง เพื่อน ขืนเรารอจนรู้มันก็สายเกินแก้แล้ว
นายรู้นิสัยฉัน นายรู้ฉันพูดอะไร
ทุกคนในคาบุล เคยได้ยินฉันด่าคอมมิวนิสต์ปาวๆ
ช่วยดูแลบ้านให้ฉันทีนะ พวกรัสเซียไปเมื่อไหร่ เราถึงจะกลับ
เกิดพวกเขาไม่ไปล่ะ
ทุกคนต้องไป พวกเขาไม่เคยปรานีต่อผู้รุกราน
แล้วนายล่ะ เพื่อน
นายจะไปไหน
ปากีสถานก่อน
ถัดจากนั้น ที่ไหนก็ได้ ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเด็ก
พวกลักลอบอพยพคน คิดหัวละ 5 พัน...
เป็นค่าผ่านทางไปปากีสถาน
ฉันมั่นใจว่าพวกเขาไม่รับเช็คแน่
รถมัสแตงล่ะรับมั้ย
เขาต้องการรื่นรมย์กับผู้หญิงในท้ายรถ สักครึ่งชั่วโมง
อะไรนะ
ไม่
น้องชาย
ช่วยขอร้องคุณทหาร ให้เมตตาหน่อยเถอะนะ
เขาอาจมีเมียเหมือนกันก็ได้
มันเป็นค่ายอมให้เราผ่านทาง
ฉันจะให้นายถามอะไรหมอนี่หน่อย
ถามว่ามันละอายเป็นมั้ย
เขาบอกว่ายามสงคราม ไม่มีคำว่าละอาย
บอกไปว่ามันคิดผิด สงครามไม่อาจลบล้างสมบัติผู้ดีในตัวคนได้
มันว่าไง
เขาว่าเขาจะสะใจกับการยิงคุณทิ้ง
เกือบๆ เท่าการได้หรรษากับเธอ
ฉันยอมยืดอกรับกระสุนมันเป็นพันนัด ดีกว่ายอมให้มันทำเรื่องบัดซบ
- อย่าฮะ พ่อ เขาจะยิงพ่อนะฮะ - พ่อไม่เคยสอนอะไรแกรึไง
บอกไปว่ามันต้องยิงฉันให้ตาย ตั้งแต่นัดแรก
เพราะถ้าฉันไม่ฟุบละก็
ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ และสาปแช่งพ่อของมัน
ขอบคุณที่เมตตา น้องชาย
แค่นี้เรื่องเล็ก
ลงเร็ว ลงมา ๆ
เอ้าเดินไป เดินๆ ๆ
นายจอดรถทำไม
เราใช้รถบรรทุกนั่น พาคุณข้ามพรมแดนไม่ได้
เราไม่มีเงินพอจ่ายเบี้ยใบ้รายทาง ให้พวกรัสเซียได้ครบคน
- งั้นเราต้องทำไง - ปีนขึ้นรถคันนั้นไป
พูดเป็นเล่น
เลือกเอาเอง อกาห์ซาฮิบ
รีบๆ ปีนเร็ว
หันหลังแล้วมุดลงไป
เดี๋ยวพ่อค่อยตาม ไป
เห็นรึเปล่า
ฮะ
ไม่ต้องกลัว พ่ออยู่ข้างๆ แกเนี่ย
ผมหายใจไม่ออกฮะ
นึกถึงอะไรก็ได้นึกถึงบทกวีสักบท
รูมี่เหรอฮะ
ลูกพอจำได้บ้างใช่มั้ย
ท่องให้พ่อฟังหน่อย
"ยามง่วงเหงา เราคือความเหนื่อยล้า"
"และยามตื่น เราอยู่ในอุ้งพระหัตถ์"
พูดต่อ
"ยามเราหลั่งน้ำตา เราคือเมฆ ที่ชุ่มหยาดน้ำฝนของพระองค์.."
"และยามใดที่เราหัวเราะ นาทีนั้น เราคือสายฟ้าของพระองค์"
เก่งมาก
"ยามที่เราโกรธและทำศึก นั่นคือเงา สะท้อนความเกรี้ยวกราดของพระองค์.."
"และเมื่อกลับสงบสุขดังเดิม นั่นคือ เงาสะท้อนถึงความรักของพระองค์"
"เราคือใครในโลกอันยุ่งเหยิงใบนี้"
ฟรีมอนท์ แคลิฟอร์เนีย คริสต์ศักราช 1988
เอานั่นห่อนึง
- นั่นรถคุณเหรอ - ใช่
- รถสวยดีนะ - ขอบใจ
ริชาร์ด ฮิดาลโก้
เอริน ฮิลล์
เดนีส ฮอว์คกิ้ง
เดม่อน ฮูเปอร์
จูน คิตากาวา
- หวัดดี - หวัดดีครับ
- คืนนี้ฉันครึ้มใจน่าดู - ดีครับ ดี
- คืนนี้จะดื่มกับลูกชายฉัน - หวัดดี
สบายดีมั้ย เพื่อน ดื่มกับเราหน่อยเถอะมา
- ดื่มอะไรดี - สกอตซ์
- สกอตซ์ 3 ที่ - ผมขอเป็นเบียร์ครับ
- บัดไวเซอร์นะ - ได้ครับ
เชิญๆ
ลูกชายผม เรียนจบมหาวิทยาลัย
- แค่มหาวิทยาลัยชุมชนน่ะครับ - แต่ก็มหาวิทยาลัย
และอนาคต คุณหมออาเมียร์
- พ่อก็รู้ผมอยากเป็นนักเขียน - เขียนเหรอ
ผมไม่อยากเป็นหมอ
ดื่ม
อีกแก้วเถอะ
ตกลงแทนที่จะเป็นหมอช่วยชีวิตคน
เขากลับต้องการเขียนนิยาย
เพื่อหาเลี้ยงตัว
แกไปทำงานที่ปั๊มกับพ่อก็ได้
เราจะได้เอาใบปริญญาแก แขวนโชว์บนผนัง
ตามแต่พ่อจะคิดครับ
เฉียบขาดมาก แกเห็นมั้ยเมื่อกี๊
เอาเบียร์ให้คุณคนโน้นเหยือกนึงซิ
ดื่ม นี่ลูกผม เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยวันนี้
- เยี่ยมๆ ยินดีด้วยนะ - ขอบคุณ
รัสเซียจงพินาศ
- รัสเซียจงพินาศ - รัสเซียพินาศ
อยากให้ฮัสซันอยู่กับเราวันนี้จัง
เขาต้องมีความสุขมากแน่ๆ
- อีก ทั้งหมด 6 เหรียญครับ - โอเค
นี่คือท่านนายพลอิคบัล ทาเฮรี
ท่านได้รับยศเป็นนายพลในคาบุล
แนะนำได้ประทับใจดีมาก
- ซาลาม พ่อหนุ่ม - ซาลามครับ ท่านนายพล
อาเมียร์กำลังจะเป็น นักเขียนผู้ยิ่งใหญ่
เป็นพระประสงค์
จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับ ประเทศเราบ้างมั้ย
ประวัติศาสตร์อะไรอย่างงี้
ผมเขียนนิยายครับ
อ้อ เป็นนักเล่าเรื่อง
ก็ดี บางเวลาคนเราก็อยากอ่านนิยาย เพื่อให้ลืมเรื่องทุกข์ร้อน
- พ่อคะ พ่อลืมชาค่ะ - น่ารักเหลือเกิน ลูกพ่อ
ลูกสาวฉัน โซรายา จัน
ต้องไปเตรียมตัวละ
ขอให้โชคดีกับงานเขียนนะ
- ไว้เจอกันครับ - ลาก่อน
อะไรครับ
แกประทับใจเธอละสิท่า
โธ่เอ๊ย พ่อ
เขียนอะไรน่ะ
นิยายครับ
เขียนให้สนุกๆ นะ
- เท่าไหร่ - 160 เหรียญครับ
ไม่เลว
- โค้กมั้ยครับ พ่อ - ดี ระวังนะ
อะไรครับ
ท่านนายพลน่ะสายเลือดปาชทัน ตั้งแต่รากเหง้า เขาเจ้ายศเจ้าอย่าง
ผมแค่จะไปซื้อโค้กเท่านั้นเอง
อย่าให้พ่อขายหน้าละกัน
ขอแค่นั้นแหละ
ครับพ่อ
- หวัดดี - หวัดดี
- วันนี้ท่านนายพลมารึเปล่าครับ - ค่ะ เดินไปทางโน้น
ฝากเรียนท่านด้วยว่าผมแวะมาเคารพท่าน
ได้ค่ะ
ขอบคุณ อ้อ ผมชื่อ อาเมียร์
เผื่อคุณอยากทราบ จะได้เรียนท่านถูก ว่าผมแวะมา
จะมาเคารพท่าน
- ไปก่อนนะครับ ขอโทษที่รบกวน - เปล่า คุณเปล่า
เยี่ยม
กำลังอ่านอะไรอยู่เหรอครับ
คุณอ่านแล้วรึยัง
มันเป็นนิยายเศร้า
ได้ยินว่าคุณเป็นนักเขียน
อยากอ่านนิยายผมบ้างมั้ย
อยากค่ะ
เยี่ยม
- เท่าไหร่เนี่ย - 5 เหรียญค่ะ
- 3 ได้มั้ย - โอเค
ขอบใจ
- คุณนี่ไม่ค่อยเก่งเรื่องต่อรองนะ - ฉันรู้
ผมมีบางอย่างให้คุณ
- คุณจำได้ - แน่นอน
นักเล่านิทานเอกนี่เอง เป็นเกียรติมาก
เขาว่าอาทิตย์นี้ฝนจะตกนะ
เหลือเชื่อ ว่ามั้ย
รู้อะไรมั้ย พ่อหนุ่ม
ฉันชักเริ่มชอบๆ นายแล้วสิ
นายเป็นเด็กหนุ่มที่ใช้ได้
แต่บางครั้ง แม้เด็กหนุ่มนิสัยดี ก็ยังต้องมีผู้ใหญ่คอยเตือนนะ
ฉะนั้นคือหน้าที่ฉันที่ต้องเตือนนาย พวกที่มาแนวเดียวกับนายมันเยอะ
ที่นี่ ทุกคนคือนักเล่านิทาน
ฝากสวัสดีพ่อนายด้วยล่ะ
ครับท่าน
- ให้หลานสาวเหรอครับ - หลานยายฉัน
- โอ้โฮไม่น่าเชื่อ - ขอบคุณมากค่ะ
นี่ค่ะเงิน
- โชคดีนะ - ยินดีครับ
มีอะไร
เปล่าครับ
ท่านนายพลเหรอ
โอเครึเปล่า
ครับ พ่อเป็นอะไรรึเปล่า
พักนี้ไอบ่อยมั้ย
ครับ
คุณเป็นคนที่ไหน
ผมโตที่มิชิแกน แต่มาเรียนหมอที่นี่
พอเริ่มชินกับแดดในแคลิฟอร์เนีย...
- ตระกูลคุณล่ะ - ตระกูลผม
เดิมทีมาจากรัสเซีย
ขอโทษครับ
- รู้สึกยังไงบ้างครับ - เหมือนเดิม
ผลตรวจของคุณมาแล้ว
ไปรอพ่อข้างนอก
"บัดนี้พลเมืองชาวคาบุล ผอมโซดุจโครงกระดูก.."
"โครงกระดูกเที่ยวเร่ขายยาฉุน ในตลาดยามค่ำคืน..."
"โครงกระดูกที่ทนดื่มชารสขมจัด..."
"โครงกระดูกที่เล่นไพ่กันใต้แสงจันทร์"
"พวกเขาทักทายด้วยเสียงสั่นๆ รอดไรฟัน ยามเมื่อผมเดินผ่าน"
"ซาลาม น้องชาย" พวกเขาเอ่ยทัก
"ขอต้อนรับกลับบ้าน"
ยังมีแก้ไขอยู่เรื่อยๆ น่ะครับ
ชื่อเรื่องว่า "สุลต่านแห่งคาบุล"
ชื่อดีนี่
เขียนให้จบ
นี่ครับตอนจบ
จบที่ไหนกัน
นี่เรื่องของผม
ผมจะจบยังไงก็ได้นี่ครับ
พ่อเบื่อเครื่องมือพวกนี้เต็มที พรุ่งนี้แกพาพ่อกลับบ้านเถอะ
แต่หมออาร์มานี่บอกว่า...
หมออาร์มานี่ไม่มีหน้าที่ตัดสินใจ
เป็นไงบ้าง เพื่อนยาก
ท่านไม่น่าลำบากลำบนมาเลย
ไม่ลำบากหรอกจ้ะ
ไม่ลำบากเลยสักนิด
ขาดเหลืออะไรก็บอกนะ คิดซะว่าฉันคือพี่ชายนาย
ที่ท่านมานี่...
ผมก็ชื่นใจพอดูแล้ว
นายล่ะ อาเมียร์จัน
ขาดเหลืออะไรบ้างมั้ย
ไม่ครับ ขอบคุณครับ ท่านนายพล
โทษนะครับ
ขอบคุณครับ
นั่นเป็นดอกไม้ที่สวยมาก
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
กลับเข้าไปข้างในเถอะ ไม่งั้นพ่อคุณตามมาเล่นงานผมแน่
นิยายคุณทำฉันร้องไห้
อ่านแล้วเหรอ
ความลับนะ
ครับ
รู้กันแค่เรา
ต้องการอะไรเพิ่มอีกมั้ยครับ
ไม่ล่ะ ลูก ขอบใจ
พ่อช่วยอะไรผมหน่อยได้มั้ย
ผมอยากให้พ่อไปที่ คาสเตการี่
ไปขอลูกสาวท่านนายพลทาเฮรีให้ผมครับ
แน่ใจนะ
แน่ยิ่งกว่าที่เคยแน่ใจในทุกเรื่องครับ
งั้นหยิบโทรศัพท์กับสมุดจดพ่อมาที
ตอนนี้เลยเหรอ
งั้นเมื่อไหร่ล่ะ
ครับ ดีขึ้นเยอะแล้ว
เป็นความกรุณาอย่างยิ่งครับที่ท่านแวะมา
ผมจะโทรมาเรียนถาม...
ว่าท่านพอจะว่างมั้ย
ถ้าเผื่อพรุ่งนี้เช้า ผมจะแวะไปเยี่ยมน่ะครับ
เกี่ยวกับเรื่องดีๆ มีเกียรติ...
9 โมงเหรอครับ
ดีครับ ดี
เจอกันครับ
กลับไปก่อน
อีกชั่วโมงพ่อจะโทรหา
โอเค โชคดี
ฮัลโหล
ท่านนายพลยินยอม
- ยินยอมเหรอ - ใช่ยินยอม
แต่โซราย่า จัน อยากคุยกับแกก่อน
- เรื่องอะไรครับ - อะไรเหรอ
พ่อจะรู้มั้ยนั่น เธออยากคุยกับแกเอง
โอเคครับ จะไปเดี๋ยวนี้
เป็นไงจ๊ะ เข้ามาดื่มชาก่อนสิ
เขาไม่ได้มาดื่มชาหรอก
ช่างเถอะ เรากำลังจะออกไปเดินเล่น
คุณอยากแต่งงานรึเปล่า
- หมายถึงกับผมน่ะ - แน่นอน ฉันอยาก
เพียงแต่...ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ
เรื่องที่คุณต้องรับรู้ซะก่อน
ฉันไม่อยากให้เราตั้งต้นกันแบบปิดๆ บังๆ
ก่อนมานี่ เราอยู่ที่เวอร์จิเนีย
เราย้ายมา
เพราะฉันหนีตามผู้ชายอัฟกันคนนึงไป
ตอนอายุแค่ 18 เดาว่าคงเพราะฉัน เป็นพวกหัวรั้น
เราอยู่ด้วยกันเกือบเดือน
ชาวอัฟกันทุกคนในเวอร์จิเนีย ต่างโจษจันกันทั่ว
พ่อตามหาเราจนเจอ
ท่านโผล่มายืนหน้าประตู และบังคับให้ฉันกลับบ้าน
ฉันโวยวายใหญโต และตะโกนว่าฉันเกลียดท่าน
2-3 อาทิตย์ต่อมา เราก็ย้ายมาแคลิฟอร์เนีย
ฉันไม่พูดกับพ่ออยู่ตั้งนาน แต่ตอนนี้...
กลับรู้สึกว่าท่านได้ช่วยฉันไว้
ที่ฉันเล่านี่ทำให้คุณลำบากใจรึเปล่า
นิดหน่อย
ลำบากพอที่ทำให้คุณเปลี่ยนใจมั้ย
ไม่
ไม่เลยสักนิด
ผมอยากแต่งกับคุณคืนนี้เลยด้วยซ้ำ
คุณเห็นอะไร
อนาคตของเราร่วมกัน
- ตลกจังเลย - พวกเขาเพี้ยนน่าดู
รูปนี้ตลกชะมัด
น่ารักดีออก
- อาเมียร์จัน - อยู่นี่ครับ พ่อ
พยุงพ่อไปนอนหน่อย
ครับ
เดี๋ยวหนูไปหยิบมอร์ฟีนกับน้ำมาให้นะคะ
ไม่ต้อง
คืนนี้ไม่ค่อยปวด
มานี่ซิ ลูกสาวพ่อ
ซานฟรานซิสโก คริสต์ศักราช 2000
จะไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่เธอต้องมา อาเมียร์
ก็ได้ครับ
เธอเป็นคนดี
เป็นพระประสงค์
ลาก่อน
เป็นไรเหรอ
ผมต้องไปปากีสถาน
ปากีสถานเหรอ
ราฮิม ข่านป่วยหนัก
เพื่อนพ่อคุณน่ะเหรอ
ตอนนี้ที่นั่นปลอดภัยรึ
แล้วทัวร์โปรโมทหนังสือล่ะ
ถ้าไม่มีราฮิม ข่าน ก็คงไม่มีหนังสือเลยสักเล่ม
เพชวาร์ ปากีสถาน
เรื่องที่เกิดกับประเทศคุณเลวร้ายมาก
คนอัฟกันกับคนปากีสถาน จะว่าไปก็เหมือนพี่เหมือนน้อง
มุสลิมย่อมต้องช่วยมุสลิมด้วยกัน
แถวนี้เขาเรียกว่า "เมืองอัฟกัน"
บางครั้งรู้สึกเหมือนเพชวาร์นี่ เป็นชานเมืองกรุงคาบุลชัดๆ
อาเมียร์จัน
เชิญเลยๆ
เป็นหนุ่มใหญ่แล้วนะ
ลูกสาวท่านนายพลทาเฮรี่
สะสวยทีเดียว
มีลูกมั้ย
พยายามแล้ว แต่ว่า...
ท่าทางจะเป็นไปไม่ได้
ขอบใจ
ลุงมาอยู่ปากีสถานนานรึยัง
ไม่ถึงปี คาบุลมันไม่ปลอดภัยแล้ว
พวกตาลีบันร้ายอย่างที่เขาว่ากันมั้ย
ร้ายกว่า
ร้ายกว่าเยอะ พวกเขาไม่ยอมให้เราเป็นมนุษย์
กระทั่งเล่นว่าวยังสั่งห้าม
ผมมีของมาฝากลุงครับ
อะไรเนี่ย
ดูสิครับ...
"แด่ราฮิม ข่าน ผู้รับฟังบรรดาเรื่องเล่าของผม..."
"ก่อนผมจะรู้วิธีเขียนมันซะอีก"
นี่คือเกียรติอันยิ่งใหญ่ อาเมียร์
ให้ผมพาลุงไปบ้านผมเถอะครับ
ผมพอหาหมอเก่งๆ ให้ลุงได้
สมัยนี้มีวิธีรักษาแบบใหม่ๆ เกิดขึ้นทุกวัน
อาเมียร์ อาเมียร์..
ลุงว่าแล้วอเมริกาต้องยัดเยียดทัศนะ การมองโลกในแง่ดีให้เธอแน่
แต่คำว่าพระประสงค์มันยังคงศักดิ์สิทธิ์อยู่
นั่งนี่สิ
ลุงไม่ได้ดึงเธอมา เพื่อปรับทุกข์ เรื่องสุขภาพของลุง
ขอโทษด้วย อาเมียร์จัน ต่อเรื่องที่ลุงต้องบอกเธอ
ฮัสซันตายแล้ว
ยังไงครับ
เธอรู้ว่าลุงคอยดูแลบ้านให้พ่อเธอ หลังจากที่พวกเธอไป
แต่คนดูแลที่ลุงจ้างมา อยู่ได้ไม่เกินปีเลยสักคน
บางคนไม่ซื่อสัตย์บางคนก็ขี้เกียจ
ดังนั้นเมื่อ 2-3 ปีก่อน ลุงจึงไปที่ฮาซาร่าจัท
ไปพาฮัสซันและลูกเมียกลับมากับลุง
เมียเขาชื่อฟาร์ซาน่า ลูกชายชื่อโซห์รับ
"โรสทัมและโซห์รับ"
ดีเหลือเกินที่ได้พวกเขามาอยู่ที่นั่น
ฮัสซันคอยดูแลไม่ให้บ้านผุพัง
ส่วนฟาร์ซาน่าคอยหุงหาอาหาร
ทุกอย่างไปได้ดี
ดีมากด้วย
แต่พอสุขภาพลุงเริ่มทรุด...
คือในอัฟกานิสถาน มันไม่มี โรงพยาบาลไหนที่ช่วยลุงได้..
ลุงมานี่
ได้สัก 2-3 อาทิตย์ก็มีพวกตาลีบันมาที่บ้าน
ฮัสซันบอกไปว่าเขาคอยดูแลบ้านนั้นให้ลุง แต่ว่า...
พวกมันหาว่าเขาโกหก แถมเป็นโจรแบบเดียวกับพวกฮาซาร่าคนอื่นๆ
และสั่งให้เขากับลูกเมียออกจากบ้านนั้น ภายในตะวันตกดิน
ฮัสซันไม่ยอมไป
มันเลยลากเขาออกไปที่ถนน สั่งให้คุกเข่า...
แล้วยิงหัวเขาด้านท้ายทอย
ฟาร์ซาน่าวิ่งร้องกรี๊ดๆ อาละวาดใส่พวกมัน...
เลยถูกยิงไปด้วย
เด็กล่ะ
โซห์รับล่ะ
อยู่ในบ้านเด็กกำพร้า...
ที่คาร์เทห์เซห์
ฮัสซันส่งนี่มาให้ลุง ก่อนเขาตายได้อาทิตย์นึง
เขียนถึงเธอ
เขาเรียนอ่านเขียนด้วยตัวเอง
เขาไม่ต้องการส่ง จดหมายถึงเธอ จนกว่าจะเขียนหนังสือได้ดีพอ
อาเมียร์..
เธอต้องกลับไปที่คาบุล
ลุงเตรียมคนขับรถไว้ให้แล้ว เขาเป็นคนดี
ผมไปคาบุลไม่ได้
จ้างคนที่นี่ไปไม่ไหรอครับ ผมจ่ายเอง ถ้าติดขัดเรื่องเงิน
เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา
เธอคือนักเล่าเรื่อง
บางส่วนในตัวเธอ รู้เรื่องนี้มาโดยตลอด
เมียคนแรกของอาลีมาจากจาโกรี
แล้วมันเกี่ยวอะไรกันครับ
อยู่ด้วยกัน 5 ปี เธอก็ทิ้งเขา โดยที่ไม่มีลูก...
ไปแต่งงานกับคนเมืองโคสท์
มีลูกสาวให้หมอนั่น 3 คน
เข้าใจมั้ย ลุงพยายามจะบอกอะไรเธอ
อาลีน่ะเป็นหมัน
แต่เขามีฮัสซัน
เขาเลี้ยงฮัสซัน แต่ไม่ใช่พ่อของแก
พ่อเธอรักเธอทั้งคู่ เพราะพวกเธอคือลูกของเขา
- และโซห์รับ... - ไม่
แกเป็นหลานของเธอ
ผมไม่เชื่อลุงหรอก
เธอเชื่อ
นั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอกลัว
ลุงกำลังบอกว่า
พ่อผม
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ท่านโกหกผม
คิดให้ดี
สมัยโน้นคนเราเชิดหน้าในสังคมได้ ด้วยศักดิ์ศรี ด้วยชื่อเสียง
ถ้าใครต่อใครลือกันว่า...
- ท่านโกหกผม - เขาโกหกเธอทั้งคู่
และนี่คือโอกาสชดเชยต่อเรื่องผิดพลาดในอดีต
"ในนามพระเป็นเจ้า พระเมตตา พระการุณย์.."
"อาเมียร์ อกาห์ด้วยความเคารพยิ่ง"
"ผมและลูกเมียอธิษฐานขอให้จดหมายนี้ ถึงมือคุณในยามสุขภาพดี.."
"และมีชีวิตท่ามกลาง แสงอันเรืองรองแห่งพระเป็นเจ้า"
"ผมหวังอย่างยิ่งว่าสักวัน มือของผมจะได้จับต้อง จดหมายของคุณ..."
"อ่านเรื่องชีวิตคุณในอเมริกา"
"ผมกำลังเรียนภาษาอังกฤษ มันช่างเป็นภาษาที่ยากเหลือเกิน"
"แต่สักวัน อกาห์ผมคิดถึงนิทานของคุณ"
"ผมได้ส่งภาพถ่ายผมกับเมีย และโซห์รับ ลูกชายผมมาด้วย"
"แกเป็นเด็กดี"
"ราฮิม ข่านและผม ช่วยกันสอนให้แกรู้จักอ่านเขียน"
"โตขึ้นจะได้ไม่โง่เหมือนพ่อของแก"
"อีกทั้งแกยังยิงหนังสติ๊กที่คุณให้ผมได้แม่นมาก"
"แต่ผมหวั่นใจแทนแก อาเมียร์ อกาห์"
"อัฟกานิสถานสมัยเรายังเล็กๆ ได้ตายจากไปนานแล้ว"
"ความกรุณาได้หมดไปจากแผ่นดิน และเราไม่อาจหนีพ้นการฆ่าแกงกัน"
"ฆ่ากันตลอดเวลา"
"ผมฝันว่าพระเป็นเจ้า จะทรงนำพาเราไปสู่วันที่ดีกว่า"
"ผมฝันว่าลูกผมจะเติบโตเป็นคนดี.."
"มีอิสรภาพ..."
"เป็นคนใหญ่คนโต"
"ผมฝันว่าสักวันดอกไม้จะเบ่งบาน ตามริมถนนในคาบุลอีกครั้ง"
"อีกทั้งมีเสียงเพลงตามโรงดื่มชา"
"และบรรดาว่าวโบยบินบนท้องฟ้า"
"และผมฝันว่าสักวัน คุณจะกลับมาที่คาบุล"
"มาเยี่ยมแผ่นดินในวัยเด็กของเรา"
"ถ้ามาได้คุณจะเจอ เพื่อนเก่าผู้ซื่อสัตย์คนนี้รอคุณอยู่"
"ขอพระเป็นเจ้าคุ้มครองคุณเสมอ"
"ฮัสซัน"
ฮัลโหล
หวัดดี
- ผมปลุกคุณรึเปล่า - เปล่า
คุณโอเคมั้ย
ผมมีเรื่องต้องเล่าให้คุณฟัง
แกชื่ออะไร
อย่าคลำบ่อยนักสิ
จำเป็นต้องใส่มันมากนักเหรอ
รู้มั้ยพวกตาลีบันจะทำไงกับคุณ ถ้าเห็นคุณโกนหนวดเคราซะเลี่ยม
นึกยังไงถึงกลับมา
จะมาขายที่ดินของพ่อคุณ แล้วขนเงินกลับไปงั้นเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้จะมาขายอะไร
ฉันจะไปคาบุล ไปตามหาเด็กคนนึง
เด็กผู้ชายเหรอ
เนี่ยเหรอ
เด็กฮาซาร่าเนี่ยนะ
ใช่
เขาสำคัญยังไงต่อคุณ
พ่อเขามีความหมายสำหรับฉันมาก เขาคือคนที่อยู่ในรูป
ตอนนี้ตายแล้ว
เขาเป็นเพื่อนคุณเหรอ
เขาเป็นน้องชายฉัน
"บ้านตัวเองแท้ๆ แต่รู้สึกเหมือนแค่มาเที่ยว"
ที่นี่คุณเป็นได้แค่นักท่องเที่ยว แค่คุณไม่รู้ตัวเท่านั้น
- ต้นไม้หายไปไหนหมด - พวกรัสเซียฟันทิ้งเหี้ยน
รู้มั้ยพวกเขาทำอะไร
ขายขาเทียมตัวเองเหรอ
ถ้าขายได้ก็ได้เงินเยอะ
พอซื้ออาหารเลี้ยงเด็กๆ ได้ 2-3 อาทิตย์
- กลิ่นอะไรน่ะ - น้ำมันดีเซล
ไฟฟ้าดับประจำ ชาวบ้านต้องหันมาใช้เครื่องปั่นไฟ
จำได้มั้ยว่าสมัยโน้น ถนนบ้านเรามีกลิ่นอะไรตลบ
กาบับเนื้อแกะ
ตาลีบันลาดตระเวน
อย่าสิ คุณเป็นอะไรของคุณ
อะไร
อย่าไปจ้องพวกเขาแบบนั้นเด็ดขาด
เข้าใจมั้ย
ห้ามเด็ดขาด
เรามาตามหาเด็กคนนี้
เสียใจด้วย ไม่เคยเห็นหน้า
นายแทบไม่ได้มองรูปเลยนะ เพื่อน
ฉันจำเด็กทุกคนที่นี่ได้
แต่เด็กคนนั้นหน้าตาไม่คุ้น
เอาละ ขอตัวก่อน
เราไม่ได้มีเจตนาร้ายนะ
บอกแล้วไง ที่นี่ไม่มี
- ขอร้อง ไปซะ เดี๋ยวสิ เพื่อน - เราไม่ใช่พวกตาลีบัน
เขาแค่อยากมาพาเด็ก ไปยังที่ที่ปลอดภัย
ฉันรู้จักพ่อของโซห์รับ
เขาชื่อฮัสซัน
เด็กคนนี้ยังพอมีหวัง อกาห์
ยังมีทางออก
ฉันจะพาเขากลับอเมริกากับฉัน
ฉันเป็นลุงเขา
เรื่องที่ต้องเล่านี่คงไม่น่าฟังนัก
ที่เล่าก็เพราะฉันเชื่อนาย
เพราะท่าทางนายดูจนตรอก
มี เจ้าหน้าที่ตาลีบันคนนึง
เขามานี่ทุกเดือนหรือ 2 เดือน
พกเงินสดมาด้วย
ไม่มากนักแต่ดีกว่าไม่มีเลย
ปกติเขาจะเลือกเด็กผู้หญิง
แต่ก็ไม่เสมอไป
แล้วนายก็ยอมงั้นเหรอ
ฉันมีทางเลือกรึไง
นายเป็นผู้ดูแลที่นี่
หน้าที่นายคือปกป้องเด็กพวกนี้
ฉันทำอะไรไม่ไลย
- นายมันขายเด็กกิน - เย็นไว้
นายต้องคุ้มครองพวกเขา
ใช่...
ฉันต้องคุ้มครองพวกเขา
นั่ง
นายล่ะ ไอ้น้องชาย
นายจะมาช่วยเด็กคนนึง
พาเขากลับอเมริกา มอบชีวิตที่ดีให้เขา
คงดูเหมือนวีรบุรษสิใช่มั้ย
แต่เด็กอื่นๆ อีกร่วม 200 คนล่ะ
นายจะไม่เห็นพวกเขาอีกเลย
นายจะไม่เคยต้องทนฟัง เสียงโหยหวนตอนกลางคืน
ฉันหมดเงินที่ออมมาทั้งชีวิต ไปกับเด็กพวกนี้
ขายทุกอย่างที่มีหรือไป็นมรดก เพื่อเอาเงินมาจุนเจือขุมนรกนี่
คิดเหรอว่าฉันไม่มีญาติโยม อยู่ปากีสถานหรืออิหร่านกับเขา
ฉันจะหนีไปอยู่โน่นเหมือนคนอื่นๆ ทำกันก็ได้
ขืนมันขอเด็กคนนึง ฉันไม่ให้มันก็เอาสิบเลย
ฉันถึงต้องยอมให้มันคนนึง
แล้วให้องค์อัลเลาะห์เป็นผู้ตัดสิน
ฉันรับเงินโสโครกของมัน แล้วก็ไปตลาด
ไปซื้ออาหารมาเลี้ยงเด็กพวกนี้
นึกว่าฉันเอาเงินนั่นมาใช้เองเหรอ
ดูสารรูปฉันสิ
ดูซะ
เกิดอะไรขึ้นกับเด็กที่มันพาไป
บางครั้งก็กลับมา
และบ่อยครั้งที่ไม่กลับ
มันเป็นใคร
จะหามันเจอได้ไง
พรุ่งนี้ไปที่สนามกีฬากาซี่
นายจะเห็นมันตอนพักครึ่งเวลา
มันคือคนที่จะพูดประกาศ
ไปซะ เด็กๆ กลัวนายหัวหดแล้ว
จอดตรงนี้หน่อย
เรารีบไปเถอะ
ฉันต้องมองหาอะไรอีกอย่าง
อะไรที่คุณพอจำได้มันไม่เหลือแล้ว
ลืมๆ ซะดีกว่า
ฉันไม่อยากลืมอีกต่อไปแล้ว
อยากอยู่ที่นี่รึไง
เปล่า แต่เราต้องอยู่
นั่นละเขา
พื่น้องทั้งหลาย
วันนี้เรามานี่เพื่อดำเนินการตามกฎ
วันนี้เรามาเพื่อผดุงความยุติธรรม
เราฟังคำของพระเป็นเจ้า และเราเชื่อฟัง
และพระองค์ตรัสไว้ว่าไง
คนบาปทุกคนจะต้องถูกลงโทษ ให้สาสมกับบาปกรรมที่ก่อ
นั่นมิใช่คำพูดของข้าพเจ้า หรือคำพูดของพี่น้องข้าพเจ้า
นั่นคือดำรัสของพระเป็นเจ้า
และการลงโทษชนิดใดจึงจะสาสม ต่อหญิงชายที่ลักลอบเล่นชู้
เราควรลงโทษมันผู้ทรยศต่อ ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตคู่ยังไงดี
เราสมควรทำเช่นไรต่อมัน ผู้ไม่เชื่อฟังพระเป็นเจ้า
เราสมควรโต้ตอบมันผู้ขว้างก้อนหิน ใส่บานหน้าต่างของพระองค์ยังไงดี
เราต้องขว้างก้อนหินกลับไปที่มัน
เพื่อน
ขอคุยเดี๋ยวได้มั้ย
เรามีธุระกับลูกพี่ของนาย
ธุระส่วนตัว
ผมรอในรถดีกว่า นี่มันธุระของคุณเองแล้ว
ขอบคุณมากที่ช่วย
มีใครอยู่มั้ย
เขาบอกให้ฉันมาที่นี่
เชิญ
ขอบใจ
เนื้อนิ่มจัง
นั่งลง
คงมีการเข้าใจผิดกันแล้วละ
ฉันจะมาพบเพื่อนของคุณ
คนที่พูดประกาศในสนามกีฬานั่น
เขาติดธุระอื่นอยู่
ถอดไอ้นั่นออกได้แล้ว
หมายความว่าไงไม่เข้าใจ
เอาเคราออกซะ
ดูแนบเนียนพอสมควรนะ
เอาผ้าโพกหัวออกด้วย
มาจากอเมริการึไง
ใช่
ฉันตามหาเด็กคนนึง
ทุกคนก็หาไม่ใช่เรอะ
เข้าใจว่าเพื่อนคุณนำตัวเขามาที่นี่
เขาชื่อโซห์รับ
ถามอะไรอย่างนะ
แกไปอเมริกาแดนโสมมนั่นเพื่ออะไร
ไหงไม่อยู่นี่
กับพี่น้องมุสลิมของแก รับใช้ชาติ
ผมจากที่นี่ไปนานแล้ว
นั่นเหรอคำตอบ
พวกเขาว่านั่นไม่ใช่คำตอบ
ผมแค่จะมารับเด็กคนนึง
อยากเจอหน้าเขามั้ย
มานี่ซิ ไอ้หนู
เป็นฮาซาร่าน้อยที่มีพรสวรรค์ทีเดียว
พวกแกออกไปก่อน
ฉันสงสัยมาตลอดว่า
เกิดอะไรขึ้นกับพ่อผู้ใหญ่คับฟ้าของแก
คิดยังไงวะ
นึกว่าติดเคราปลอม แล้วฉันจะจำแกไม่ได้เหรอ
เห็นหน้าแกที่สนามกีฬาปุ๊บ ฉันก็รู้ทันที
ฉันไม่เคยลืมหน้าใคร ไม่เคย
อัสเซฟ
อาเมียร์จัน
นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันเหรอ
ก็อยู่บ้านไง
คำถามก็คือ แกน่ะมาทำอะไรที่นี่
ฉันจะพาเด็กกลับไปกับฉัน
จะฟังคำแนะนำฉันมั้ย
เผ่นหนีเหอะ
เรื่องนั้นไงที่แกเก่งสุด
โซห์รับต้องไปด้วย
ไหงงั้นวะ
มันเลอเลิศเกินกว่าจะอยู่ บ้านมันเองรึยังไง
แกรู้อะไรเกี่ยวกับอัฟกานิสถานมั่งวะ
แกไม่ได้อยู่ตอนไอ้พวกคอมมิวนิสต์ มันยิงพวกมุลเลาะห์
และเยี่ยวรดตามสุเหร่า
ประเทศนี้เหมือนกับคฤหาสน์งาม ที่แปดเปื้อนด้วยขยะ
เรากำจัดขยะไป เรานำกฎหมายมา นำความยุติธรรมกลับมา
ฉันเห็นกฎหมายของนายแล้ว
ความยุติธรรมด้วย
และฉันจะพาเด็กกลับไปกับฉัน
งั้นได้เลย
แน่นอน ฉันไม่อนุญาตให้แกพาไปฟรีๆ แน่
พอแล้ว
พอที อกาห์ได้โปรดอย่าทำร้ายเขาอีก
ทิ้งมันซะ ฮาซาร่า เดี๋ยวแกได้โดนแน่
วางลง
เอาออกที
เอามันออกที
ฆ่ามัน
กลับบ้านไปหาลูกเมียเถอะ
อาเมียร์ใช่มั้ยจ๊ะ
ราฮิม ข่านเขาฝากนี่ไว้ให้
เขาไปไหนครับ
ป้าไม่ได้ถาม
แล้วเขาจะกลับมามั้ย
เขาจากเราไปแล้ว พ่อหนุ่ม
ไพ่ไม่ดีเลยเราน่ะ
โซห์รับ
ถอดรองเท้าด้วยสิ น้องชาย
ขอโทษครับ
ลุงนึกว่าเธอหายไปซะแล้ว
เขามักมาพาผมไปตั้งแต่เช้า ก่อนจะสวดมนต์
ผมไม่อยากโดนเขาทารุณอีกแล้ว
ไม่แล้วละ โซห์รับ
ลุงสาบานว่า...
เขาจะไม่แตะต้องเธออีก
พ่อแม่ลุงตายแล้วเหรอฮะ
ใช่
ลุงจำหน้าตาพวกเขาได้มั้ยฮะ
ลุงไม่เคยเห็นหน้าแม่
จำได้แต่หน้าพ่อเท่านั้น
ผมเริ่มลืมๆ หน้าพวกท่านแล้วฮะ
ดูไม่ดีรึเปล่า
นี่ไง
บางครั้งผมดีใจที่พวกท่านตายไป
ไหงงั้นล่ะ
ก็เพราะ...
ผมไม่อยากให้พวกท่านเห็นผม
ผมสกปรกเหลือเกิน
เธอไม่สกปรกหรอก
ลุงจะไม่ทำร้ายเธอ
นั่นเมียลุง
- คิดถึงนะ - เช่นกันค่ะ
โซห์รับ จัน นี่ป้าของเธอ
เราทุกคนรอเธออยู่จ้ะ
พร้อมจะเจอครอบครัวใหม่รึยังเอ่ย
ไปเถอะ
ชอบมั้ยจ๊ะ ห้องเธอ
คุณดูไม่เลวเท่าไหร่นะ
แกไม่มองฉันเลยสักแวบ
ให้เวลาแกหน่อย
นี่แม่กำลังถักสเวตเตอร์คอเต่า ไว้ให้แกใส่หน้าหนาว
สเวตเตอร์ที่ขายกันที่นี่ ไม่ถึงเดือนก็เยินแล้ว
จะบอกเรามั้ยว่าเพราะอะไร นายถึงพาเด็กนี่กลับมาด้วย
ถามอะไรยังงั้น คุณก็...
ขณะที่เธอวุ่นๆ อยู่กับ การถักสเวตเตอร์นี่ ที่รัก
ฉันต้องรับมือกับพวกชุมชน ที่มองครอบครัวของเรา
ชาวบ้านจะต้องถามว่า ทำไมถึงมี เด็กชาวฮาซาร่า มาอยู่บ้านลูกสาวเรา
จะให้ฉันบอกว่าไง
ก็บอกว่า...
ไม่เป็นไร
ท่านนายพลพูดถูกแล้ว
ชาวบ้านต้องถาม
ไม่เป็นไร
คืองี้ครับ ท่านนายพล...
พ่อผมหลับนอนกับเมียของคนใช้
และเธอให้กำเนิดลูกชายชื่อ ฮัสซัน
ตอนนี้ฮัสซันตายแล้ว
เด็กที่นอนอยู่อีกห้องนึงนั่น คือลูกชายของฮัสซัน
แกเป็นหลานชายผม
นั่นละครับที่ท่านจะตอบ เมื่อมีคนถาม
อีกเรื่องนึงครับ ท่านนายพล
อย่าได้เอ่ยคำว่า "เด็กชาวฮาซาร่า" ต่อหน้าผมอีกเด็ดขาด
แกมีชื่ออยู่ แกชื่อ โซห์รับ
- เหมือนเรื่องจริงเปี๊ยบเลย - ขอบคุณ
ยินดี ขอบคุณมาก
ดู ดูโน่นสิ
ขอตัวเดี๋ยวนะครับ
ผมขอซื้อว่าวตัวนั้น
กับกระสวยป่านด้วย
ชอบว่าวตัวนี้มั้ย
ลุงเคยเล่ารึยัง
ว่าพ่อเธอ
เป็นคนเก็บว่าวที่เยี่ยมสุดในคาบุล
เขาทำให้เด็กทุกคนแถวๆ บ้านต้องอิจฉาลุง
เขาจะวิ่งตามว่าว
โดยไม่เคยแหงนมองท้องฟ้า
บางคนบอกว่า
เขาก็แค่วิ่งไล่ตามเงาของว่าว
แต่พวกนั้นไม่รู้จักเขาดีเท่าลุง
พ่อของเธอไม่ได้วิ่งไล่ตามเงา
เขารู้เขาเอง
เท่านั้นแหละ
อยากช่วยลุงเอาว่าวขึ้นมั้ย
ได้ครับ
ท่าทางลุงคงต้องบินเดี่ยวแล้วสิ
โอกาสสุดท้าย
เอาละนะ
ว่าวตัวนี้ดี ว่ามั้ย
อยากลองมั้ยเรา
เอ้า
ถือดีๆ จ้ะ โซห์รับ จัน
เก่งมาก โซห์รับ
ดึงเข้า
ท่าทางมีคนท้าเราสู้ซะแล้ว
แน่ใจรึเปล่า
มาสั่งสอนเขากันหน่อยดีมั้ย
ดูนะ โซห์รับ
ลุงจะแสดงทีเด็ด ที่พ่อเธอชอบใช้ ให้ดูเป็นขวัญตา
เป็นเทคนิคเก่าแก่
เชิดหัวแล้วมุด
มาเลย
ใกล้อีกนิดซิ
มาโน่นแล้ว
ทีนี้ละเราจับเขาติดแน่ ใช่มั้ย
ดูโน่น ลุงปาดเขาได้แล้ว
คุมสายป่านไม่เป็นแล้วรึไง
ขอโทษฮะ
อยากให้ลุงวิ่งไปเก็บว่าวนั่นให้มั้ย
เพื่อเธอ ต่อให้วิ่งพันเที่ยว ลุงก็ไหว
Thai OCR by Aunnoy